Beginnetjes

Ik stop met schrijven over drankjes. Maar: ik maak nieuwe beginnetjes. Dit is de eerste. Hoop dat je bij me blijft. En: sorry nog.

Opeens was het op.

Geen energie. Geen puf. Geen inspiratie.

Waar mijn glas normaal altijd halfvol is, was het nu niet eens meer halfleeg. Ik had de bodem bereikt, zo voelde het.

Mijn zieke vriendin Jeanine was plots veel zieker geworden en overleed. We zijn tot het einde bij haar geweest en hebben haar op een zonovergoten dag begraven. Ze zou deze maand 54 geworden zijn.

Ook bij onszelf moest de ambulance meermaals langskomen. Ik heb veel in het ziekenhuis gezeten. Niet als patiënt, maar voor mijn lief. Steeds als we aan het bijkomen waren van een vorige klap, volgde er een nieuwe. We kregen een ongeluk. Het lukte me niet meer om nieuwsbrieven te schrijven. Het lukte me niet eens meer om mails te beantwoorden of afspraken te maken. Ik nam een time out.

In zwaar weer tekenen de dingen zich duidelijker af. Tijd is kostbaar. Iemand zei: stel dat je voor elke week die je nog hebt één muntje kreeg, waar zou je die dan aan uitgeven? Ik telde de weekmuntjes die ik (hopelijk) nog heb, en besloot om ze op een andere manier te gaan besteden.

Inmiddels is het thuis wat stabieler geworden, en de chaos in mijn hoofd neergeslagen als een stofwolk na een ferme bezembeurt. Maar ik heb enorm de behoefte om met een nat doekje de laatste restjes schoon te vegen. Het voelt alsof ik verder moet.

Ik heb mijn column in Het Parool opgezegd en met mijn compagnon Chris besproken Wat te Doen met What to Drink, ons mooie alcoholvrije platform waar we de afgelopen jaren samen hard aan gewerkt hebben. Gelukkig vonden we snel een oplossing in een partij die het alcoholvrije pionierswerk dat we gedaan hebben, wilde voortzetten.

Voor je me voor gek verklaart, zoals mijn omgeving (“Alcoholvrij is nu juist enorm hot!), ik weet het, ik weet het. Zelf-sabotage is my middle name, maar no regrets. Behalve dan dat ik jou (en al onze andere 5000 WTD subscribers) behoorlijk heb laten zitten. Daarom: sorry! Hopelijk heb je niet naar de fles gegrepen door mijn nalatigheid. 🫣

Over drinken gesproken: als ze hoorden wat we allemaal doormaakten, vroegen m’n vrienden soms voorzichtig of ik geen behoefte had om het op een zuipen te zetten. Maar nee, totaal niet. Drinken is volledig uit mijn systeem verdwenen. Dat kan dus (jee!).

Ennehh… Wat nu?

Geen idee! Maar ik heb mezelf vaker opnieuw moeten uitvinden. Achter de schermen doe ik klussen als brand & communicatiestrateeg. En natuurlijk blijf ik schrijven - want daar word ik gelukkig van.

Als je wilt kun je me blijven volgen. Dat zou me echt enorm blij maken! Ik ben een nieuwsbriefje begonnen hier op Substack. Een soort therapie voor mezelf, thema: remedies tegen verval & verveling. Met vooral tips en reviews (jahahaha) van series, boeken, podcasts en films. Maar ook fictie, als ik zin krijg. En tips tegen wallen onder je ogen en vetluis in je wasma. Dus eigenlijk kleine, onderhoudende stukjes over alles wat me bezighoudt.

Dankjewel voor alles!

xx
ee

Nu zijn we nog even op vakantie, tot snel! © Esmee Langereis